امید در ناامیدی



من با هیچ باوری به درمان اعتیاد و تغییری درمسیر زندگی و با بسیاری از مشکلات جسم، روان و جهان بینی وارد کنگره 60 شدم و چون تجربه سندی است بدون نقص و من با نگاه کردن به نمونه های زیادی از مسافرانی که مسیر زندگیشان عوض شده بود، بعد از چند ماه شک و تردید ، امیدوار شدم که این راه شدنی است و اگر نشد، باعث این نشدن خودم هستم و تماشای همان نمونه هایی که به من امید می دادند و حتی همنشینی با آنها کلید راه من نبود، چون نقش اول در درمان اعتیاد به عهده خودم هست. به من امید می دهند، اما امید دیگران به تنهایی کارساز و خوراک جسم و روان و جهان بینی من نیست. حرکت من، جستجوی من و پیدا کردن کلید بیشترین نقش را دارد و به نظر من حرکت و قدم برداشتن برای آگاهی و دانایی ، خود باعث رشد می شود. نه قطار و نه ریل ها اصل نیستند، اصل حرکت است، وقتی من در یک اتاق تنگ و تاریک زندانی و در بندم، فکر کردن به دیوارها کاری را درست نمی کند من باید کلید در اتاق پیدا کنم. کنگره 60 و بهتر بگویم تفکر کنگره 60 راه من برای رها شدن از اعتیاد و از آن مهمتر ضد ارزشها و تاریکیهاست و در سفری که در کنگره دارم کلید من حرکت به سمت ارزشها، حرکت از ظلمت به روشناییها، از ترس به شجاعت و از کفر به ایمان است. زمانی به دنبال کلیدی بودم که به خودم و دیگران آزار برسانم، دنبال کلیدی بودم که آلودگیهای خودم را توجیه کنم، اما آن کلید این روزها در کنگره و در هر جایی که باید به سمت ارزشها حرکت کرد دیگر دری را باز نمی کند، من کلیدی را میخواهم که واقعیت ها را ببیند و کلیدی میخواهم که لذت های ماندگار و واقعی را ببیند. کلیدی که خیلی به من کمک کرد انگیزه هایی بود که با وارد شدن به کنگره تازه شد، انگیزه هایی که باعث شد تمام مشکلات و سختی ها که خیلی هم زیاد است را تحمل کنم. کلیدهای زیادی در زندگی برای هر شخصی برای حل مشکلاتش وجود دارد و فقط و فقط کلید مشکلات را خود شخص با مشورت با دیگران باید پیدا کند، من اگر فکر کنم که کسی باید کلید را دستم بدهد سخت در اشتباهم، آن کلید باید با تلاش و زحمت خودم پیدا شود تا وقتی مشکلات حل می شود احساس لذت بکنم.


با احترام : مهدی اخوان

لژیون : آقای محمد صداقت

نمایندگی: تهران پارس

تاریخ : 4/ 11/ 92